bu kadar

uzun zamandır bişey paylaşmak nasip olmadı. yazacak pek bisey yoktu aslında. okumaktan daha güzel ne olabilir ki diye düşündüm hep. yazmaya üşendim. bugün bu düşüncemin yanlıs olduğunu kendime itiraf ediyorum. keske okuyup daha çok yazsaymısım. yazıp yazıp çoğalsaymısım. beynimin içindeki fasit çember beni bu kadar bedel ödeme noktasına gitirmezdi. bildim bileli kafam karısıktır. bir türlü odaklanamam sorunlara, uyduruk sorunlar ve kararsız geçen zamanlar. sırtıma taşıyamayacağım bir yük gibi bindiler. artık netleşmek istiyorum. ne istediğimi bilmek ve dahi ne olursa olsun bir şeyi delice istemek. yaşama sevincim de yok sanki heyecanlanmıyorum uzun zamandır. kendime acyorum sürekli, dönüp duruyorum kocaman bir labirentte. toparlanmam lazım çünkü dediğim gibi ne istediğimi bilmemek başıma bir ton dert açtı. böyle gidersem sonum belli ki pek iyi olmayacak. nerden baslayacağımı bilmiyorum. umarım en kısa zamanda biryerlerden başlamıs olurum. iddialı ve tutarlı güçlü ve güvenli olmalıyım. kurtlar sofrasında ilk yenen kuzu olmak istemiyorum. bu kadar. sevgi tüm kusurlarımı ışığıyla yıkasın ve yaradan bana sefkatli kollarını açysın huzur için aradığım liman ondan baskası olamaz.